18 October 2017, Wednesday

കേരളം വിലക്കയറ്റത്തെ പ്രതിരോധിച്ചതെങ്ങനെ ?

 
ദില്ലീ പോസ്റ്റ് പോർട്ടലിൽ സുബിൻ ഡെന്നിസ് എഴുതിയ ലേഖനം
 
At the end of the 19th century, there was a famine in Gujarat, and thousands of people died… The district collector did nothing, and he was congratulated warmly for the courage he had shown in resisting the temptation to deviate from the principles enunciated by Mr. Adam Smith. - Prabhat Patnaik, at a panel discussion in Columbia University, 2007.

ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം സ്വാര്‍ത്ഥ സാമ്പത്തികതാത്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ വിപണിയുടെ ‘അദൃശ്യകര’ത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം സമൂഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും മികച്ചതും കാര്യക്ഷമവുമായ ഫലങ്ങള്‍ ഉളവാകാനിടയാക്കുമെന്നാണ് വിപണിമൗലികവാദത്തിന്റെ അപ്പസ്തോലര്‍ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നത്. ആധുനിക സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവായി ഗണിക്കപ്പെടുന്ന ആഡം സ്മിത്തില്‍ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന ഈ അവകാശവാദത്തിന്റെ പാപ്പരത്തം പകല്‍ പോലെ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് രണ്ടുവര്‍ഷത്തോളമായി ഇന്ത്യയില്‍ ശമനമില്ലാതെ തുടരുന്ന വിലക്കയറ്റം. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ വിലയില്‍ ഈ കാലയളവിലുണ്ടായ വര്‍ധനവ് എഴുപതുകളുടെ മധ്യത്തിനുശേഷം രാജ്യം കണ്ടതില്‍ ഏറ്റവും രൂക്ഷമായതാണ്.

ഉദാരീകരണത്തിന്റെ ഫലമായി ഉത്പാദനരംഗത്ത് ദീര്‍ഘകാലമായി നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും വിതരണരംഗത്ത് താരതമ്യേന അടുത്തകാലത്ത് വളര്‍ന്നുവന്ന പ്രശ്നങ്ങളുമാണ് വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകാരണങ്ങള്‍. കാര്‍ഷികരംഗത്തെ പൊതുനിക്ഷേപം അവഗണിക്കപ്പെട്ടതും നവലിബറല്‍ സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ ഭാഗമായി കൃഷി അനുബന്ധ സേവനങ്ങള്‍ താറുമാറാക്കപ്പെട്ടതും, രാജ്യം അന്താരാഷ്ട്രവ്യാപാരസംഘടനയുടെ ഭാഗമായതോടെ അന്താരാഷ്ട്രവിലയിലുണ്ടാവുന്ന ചാഞ്ചാട്ടങ്ങള്‍ കര്‍ഷകരെ വലച്ചതും  ഉത്പാദനച്ചെലവ് കുതിച്ചുയര്‍ന്നതുമെല്ലാം ഭക്ഷ്യോത്പാദനത്തെ ഗുരുതരമായി ബാധിച്ചു. പൊതുവിതരണ സമ്പ്രദായം ദുര്‍ബലമാവുകയും വ്യാപാര രംഗത്ത് കുത്തകകളുടെ സ്വാധീനം ശക്തിപ്പെടുകയും ഊഹക്കച്ചവടം വ്യാപകമാവുകയും ചെയ്തതോടെ വിതരണത്തിലുണ്ടായ ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉത്പാദനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങള്‍ രൂക്ഷമാവുന്നതിനിടയാക്കി.

ഇന്ന് രാജ്യത്തനുഭവപ്പെടുന്ന വിലക്കയറ്റം ആരംഭിക്കുന്നത് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെ വരള്‍ച്ചയ്ക്കു മുമ്പാണെന്ന് സിപി ചന്ദ്രശേഖര്‍ (ദ് ഹിന്ദു, 2009 ഡിസംബര്‍ 7) ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. വരള്‍ച്ചമൂലം ഉത്പാദനത്തില്‍ കുറവുണ്ടാവുകയും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ വില്പനയ്ക്കെത്തിക്കുമ്പോള്‍ കര്‍ഷകര്‍ക്കു കൂടുതല്‍ വില ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രതിഭാസമല്ല ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. കര്‍ഷകര്‍ക്കു ലഭിക്കുന്ന വിലയും (farm-gate price) മൊത്തവിലയും തമ്മിലും, മൊത്തവിലയും ചില്ലറവിലയും തമ്മിലും ഉള്ള അന്തരം വര്‍ധിച്ചുവരുന്നതായാണു കാണുന്നതെന്ന് ചന്ദ്രശേഖറും ജയതി ഘോഷും സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നു (ബിസിനസ് ലൈന്‍, 2010 ഫെബ്രുവരി 23). കാര്‍ഷികോത്പന്നങ്ങളുടെ മേലുള്ള ഊഹക്കച്ചവടവും വ്യാപാരരംഗത്ത് കുത്തകകളുടെ കടന്നുകയറ്റവും ഇതില്‍ സുപ്രധാനമായ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ എന്തു ചെയ്തു?
വിലക്കയറ്റം ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ‘ആറിത്തണുക്കു’മെന്നാണ്‌ പ്രധാനമന്ത്രിയും ധനമന്ത്രിയുമൊക്കെ പറയുന്നത്. ഇക്കൊല്ലം കാലവര്‍ഷം സാധാരണ നിലയിലാവുകയും കാര്‍ഷികോത്പാദനത്തില്‍ വലിയ വര്‍ധനവുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് ഇത്തരം നിഗമനങ്ങള്‍ക്ക് അടിസ്ഥാനം. പക്ഷേ പല വിളകളുടെയും വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തില്‍ വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടമുണ്ടാകുമെന്ന മട്ടിലുള്ള പ്രവചനങ്ങള്‍ക്കു ബലം പകരുന്ന തെളിവുകളൊന്നും ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല തന്നെ. ഉദാഹരണത്തിന്, വരുന്ന വര്‍ഷം ഇന്ത്യയില്‍ പഞ്ചസാരയുടെ ആവശ്യകത 24 ദശലക്ഷം ടണ്‍ ആയിരിക്കുമെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. രാജ്യത്തെ കരിമ്പുകൃഷിയുടെ ഉത്പാദനക്ഷമത കണക്കിലെടുത്താല്‍, ഇത്രയും പഞ്ചസാര ഉത്പാദിപ്പിക്കാന്‍ 5 ദശലക്ഷം ഹെക്ടറിലെങ്കിലും കൃഷിയിറക്കേണ്ടിവരും. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം 4.25 ദശലക്ഷം ഹെക്ടറിലാണ് കരിമ്പുകൃഷി നടന്നത്. ഇത്തവണ ഏഴരലക്ഷം ഹെക്ടറില്‍ക്കൂടി വിളവിറക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന സൂചനയൊന്നും ഇതുവരെയില്ല. പോരെങ്കില്‍, ഈ സീസണില്‍ കര്‍ഷകര്‍ വ്യാപകമായി ഭക്ഷ്യവിളകളുപേക്ഷിച്ച് കൂടുതല്‍ ആദായകരമായ നാണ്യവിളകളുടെ കൃഷിയിലേയ്ക്കു ചേക്കേറാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന ആശങ്കയുണര്‍ത്തുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകളാണ് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇത്തരം ആശങ്കകള്‍ സത്യമായാലും ഇല്ലെങ്കിലും വിലക്കയറ്റം ആറിത്തണുക്കും എന്ന പ്രവചനം സത്യമാവാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നതാണു മറ്റൊരു വസ്തുത. അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് പ്രഭാത് പട്നായിക്ക് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട് (ഫ്രണ്ട്‌ലൈന്‍, 2010 മാര്‍ച്ച് 13). പക്ഷേ, പട്നായിക്ക് പറയുന്ന കാരണം നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍ പറയുന്നതില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണെന്നു മാത്രം. പല ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ പണത്തിന്റെ മൂല്യത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്ന വിധത്തില്‍ വിലക്കയറ്റം അമ്പതും നൂറും ശതമാനമാവുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം ഇന്ത്യയില്‍ ഉണ്ടാവാത്തതിനു കാരണമുണ്ട്. തൊഴിലെടുക്കുന്നവരില്‍ 93 ശതമാനം പേരും അസംഘടിതമേഖലയില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് മഹാഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെയും വരുമാനം വിലകള്‍ വര്‍ധിക്കുന്നതനുസരിച്ച് ഉയരുന്നില്ല. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ശമ്പളവര്‍ധനയും വിലക്കയറ്റത്തെ അതിജീവിക്കാന്‍ ക്ഷാമബത്തയുമൊക്കെ കിട്ടുന്നത് ജനസംഖ്യയില്‍ വളരെ ചെറിയ ശതമാനം മാത്രം വരുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ക്കും സ്വകാര്യമേഖലയില്‍ ഉയര്‍ന്ന ശമ്പളത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കും മാത്രമാണ്. മറ്റൊരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, തൊഴിലെടുക്കുന്നവരില്‍ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും വേതനം നാണ്യപ്പെരുപ്പവുമായി ‘ഇന്‍ഡെക്സ്’ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇത്തരത്തില്‍ ഇന്‍ഡെക്സ് ചെയ്യപ്പെട്ട വേതനം വ്യാപകമായി നിലനിന്നിരുന്ന ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലാവട്ടെ, ഓരോ തവണ വില വര്‍ധിക്കുമ്പോഴും വേതനവും വാങ്ങല്‍ശേഷിയും അതുവഴി ഡിമാന്‍ഡും വര്‍ധിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഡിമാന്‍ഡ് ഉയരുന്ന വേഗത്തില്‍ ഉത്പാദനം വര്‍ധിക്കാത്തതിനാല്‍ വിലക്കയറ്റം പിന്നെയും കൂടുകയും മേല്‍‌വിവരിച്ച പ്രക്രിയ വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കാത്ത ഇന്ത്യയില്‍, വിലക്കയറ്റം മൂലം ജനങ്ങളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ വരുമാനവും വാങ്ങല്‍ശേഷിയും ഇടിഞ്ഞുകഴിയുമ്പോള്‍ ഉത്പന്നങ്ങള്‍ക്കും സേവനങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള ഡിമാന്ഡ് ആനുപാതികമായി കുറയുകയും വിലക്കയറ്റം പതിയെ ‘നിയന്ത്രണവിധേയ’മാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ നാണ്യപ്പെരുപ്പം പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനും സന്തുലിതാവസ്ഥ വീണ്ടെടുക്കാനുമുള്ള കഴിവ് വ്യവസ്ഥിതിയില്‍തന്നെ അന്തര്‍ലീനമായിട്ടുണ്ട്. ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ജനസാമാന്യത്തിനെ പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മുതലാളിത്തം ഇതു സാധിക്കുന്നത് എന്ന വസ്തുത അതിന്റെ അടിസ്ഥാനസ്വഭാവം വെളിവാക്കുന്നു. വരള്‍ച്ചമൂലുമുണ്ടായ താല്‍ക്കാലിക പ്രതിഭാസം മാത്രമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിലക്കയറ്റമെന്നും കാലവര്‍ഷം സാധാരണനിലയിലാവുകയും കാര്‍ഷികോത്പാ‍ദനം പഴയനിലയിലേയ്ക്കു മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ അത് അവസാനിക്കുമെന്നുമുള്ള വാദം വെറും ലളിതയുക്തിയാണെന്നു സാരം. എന്തായാലും മഴ കനിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ മാനത്തേയ്ക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്നതില്‍ക്കവിഞ്ഞ് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല.

കേരളത്തിലെ സ്ഥിതി
ദേശീയതലത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതായിരിക്കെ, കേരളത്തിലെ സ്ഥിതി എന്താണ്? ഉള്ള ഭൂമിയില്‍ പ്രധാനമായും നാണ്യവിളകള്‍ കൃഷിചെയ്യുകയും ഭക്ഷ്യാവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി പ്രധാനമായും മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് ശക്തമായ സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടലുകളുടെ അഭാവത്തില്‍ സാധനങ്ങളുടെ വിലനിലവാരം പൊതുവെ കൂടുതലാവാനേ തരമുള്ളൂ. ദേശീയതലത്തില്‍ വിലക്കയറ്റം രൂക്ഷമാവുമ്പോള്‍ ഒരു ഉപഭോക്തൃസംസ്ഥാനത്ത് പ്രശ്നം കൂടുതല്‍ ഗുരുതരമാവാനാണ് സാധ്യത. വിലക്കയറ്റത്തെ നേരിടുന്നതില്‍ കേരളം അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നും രാജ്യത്ത് പ്രശ്നം ഏറ്റവും രൂക്ഷം കേരളത്തിലാണെന്നും ചിലര്‍ വാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതില്‍ എത്രമാത്രം കഴമ്പുണ്ട്?

ഏതാനും അവശ്യ ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളുടെ വിലകള്‍ താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് തുടങ്ങാം. പട്ടിക ഒന്നില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് പന്ത്രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളില്‍ ഒമ്പത് ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങള്‍ക്ക് ഏപ്രില്‍ 30ന് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ചില്ലറ വിലകളാണ്. (കേന്ദ്ര കൃഷിമന്ത്രാലയത്തിന്റെ റീട്ടെയില്‍ പ്രൈസസ് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ സിസ്റ്റം റിപോര്‍ട്ടാണ് വിവരങ്ങള്‍ക്ക് അവലംബം. ഈ ലേഖനം എഴുതുമ്പോള്‍ ലഭ്യമായ വിശദമായ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ ഏറ്റവും പുതിയത് ഏപ്രില്‍ 30ലേതാണ്)


ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് ഒരുത്പന്നത്തിന്റെ വില കൂടുതലോ കുറവോ ആകുന്നതിന് ഒട്ടനവധി കാരണങ്ങളുണ്ടാവാം. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഏതുത്പന്നത്തിന്റെ കാര്യത്തിലായാലും, ആഭ്യന്തരാവശ്യങ്ങള്‍ക്കു മതിയായ അളവില്‍ ഉത്പാദനം നടക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വില കുറവായിരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്. ഗോതമ്പുത്പാദനത്തില്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ആട്ടയ്ക്ക് വില കുറവാണെന്ന് പട്ടിക വ്യക്തമാക്കുന്നു. തേയിലയ്ക്കും വെളിച്ചെണ്ണയ്ക്കും (പട്ടികയില്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടില്ല) ഒക്കെ കേരളത്തില്‍ വില കുറയുന്നതില്‍ ആരും അത്ഭുതം കൂറാനിടയില്ല. പാല്‍ വില ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും കുറവുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ് കേരളം. കാരണം സംഭരണത്തിലും വിതരണത്തിലും സംസ്ഥാനത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്ന വ്യാപകമായ സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടല്‍ തന്നെ. റേഷന്‍ കടകളും ന്യായവില ഷോപ്പുകളും ഉള്‍പ്പെട്ട പൊതുവിതരണസമ്പ്രദായത്തിലൂടെയുള്ള വിതരണം ഏറ്റവും സുശക്തമായ പഞ്ചസാരയുടെയും അരിയുടെയും വിലകള്‍ കേരളത്തില്‍ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതലല്ല. ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനം മതിയായ തോതില്‍ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടുകൂടി സജീവമായ സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടല്‍ പൊതുവിപണിയിലെ വിലകളെക്കൂടി സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട് എന്നുവേണം കരുതാന്‍. പട്ടികയില്‍നിന്നും അത്ര വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും (ചുരുക്കം ചില പച്ചക്കറികളുടെ വിവരം മാത്രമേ റിപോര്‍ട്ടിലുള്ളൂ) കേരളത്തില്‍ പച്ചക്കറികളുടെ വില താരതമ്യേന കൂടുതലാണെന്ന പൊതുധാരണ ശരിയാണെന്നു തന്നെ അനുമാനിക്കാം. തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ ഉത്പാദനം കുറയുകയോ ചരക്കുഗതാഗതത്തിനു തടസം നേരിടുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ പച്ചക്കറിവില കൂടുന്നത് നമുക്ക് സുപരിചിതമാണ്. മൊത്തത്തില്‍ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍, കേരളത്തില്‍ അവശ്യസാധനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വില കൂടുതലാണെന്ന വാദത്തിന് ഉപോദ്ബലകമായി പ്രത്യേകിച്ച് തെളിവൊന്നുമില്ലെന്ന് ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നു.

കഥ ഇവിടെ പൂര്‍ണമാവുന്നില്ല. ഒന്നാമതായി, പൊതുവിപണിയിലെ വിലനിലവാരം മാത്രമേ പരിഗണിച്ചുള്ളൂ. പൊതുവിതരണസമ്പ്രദായം വഴി വില്പനയ്ക്കെത്തുന്ന സാധനങ്ങള്‍, വിലനിലവാരത്തിലുണ്ടാവുന്ന മാറ്റം/വര്‍ധനവ് എന്നിവ പരിഗണിച്ചിട്ടില്ല. രണ്ടാമതായി, മൊത്തത്തില്‍ വിലക്കയറ്റം എത്രയുണ്ട് എന്നകാര്യം വിട്ടുകളഞ്ഞു. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ വില മാത്രമാണ് പരിഗണിച്ചത്.

ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികകള്‍ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഇവിടെ അനുയോജ്യമായ പരിഹാരമാര്‍ഗം. ലേബര്‍ ബ്യൂറോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വ്യവസായത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കായുള്ള ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികയും കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കായുള്ള ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികയുമാണ് ഏറ്റവും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതും വിശ്വാസ്യതയാര്‍ജിച്ചിട്ടുള്ളതും. മാധ്യമങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന മൊത്തവിലസൂചികയില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ജനങ്ങളെ നേരിട്ടുബാധിക്കുന്ന ചില്ലറവിലകളാണ് ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികകള്‍ പരിഗണിക്കുന്നത്. ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വിലകള്‍ക്കുപുറമേ വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഗതാഗതം മുതലായ സേവനങ്ങളുടെയും ഇന്ധനം, വൈദ്യുതി തുടങ്ങിയവയുടെയും വിലകള്‍ കൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തിയാണ് ഈ സൂചികകള്‍ കണക്കാക്കുന്നത്. റേഷന്‍ കടകളും ന്യായവിലഷോപ്പുകളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള പൊതുവിതരണസമ്പ്രദായം വഴി ലഭ്യമായ ഉത്പന്നങ്ങളുടെയും പൊതുവിപണിയില്‍ ലഭ്യമായ ഉത്പന്നങ്ങളുടെയും അനുപാതവും വിലയും ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികകളുടെ നിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ളതാണ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം.

ഈ രണ്ടുവിലസൂചികകളും ഉപയോഗിച്ച് നിര്‍ണ്ണയിച്ച വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ കണക്കാണ്  (2009 ഏപ്രില്‍ മുതല്‍ 2010 ഏപ്രില്‍ വരെയും 2008 ഏപ്രില്‍ മുതല്‍ 2010 ഏപ്രില്‍ വരെയും) പട്ടിക രണ്ടില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. വ്യവസായത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കുള്ള ഉപഭോക്തൃവിലസൂചികയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കണക്കാക്കുന്ന നാണ്യപ്പെരുപ്പം ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും കുറവുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. ഇന്നനുഭവപ്പെടുന്ന വിലക്കയറ്റം ആരംഭിച്ച 2008 മുതലിങ്ങോട്ടുള്ള കണക്കുനോക്കുമ്പോഴും കേരളത്തിലാണ് വിലക്കയറ്റം ഏറ്റവും കുറവ്. കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കുള്ള ഉപഭോക്തൃവിലസൂചിക അനുസരിച്ചാണെങ്കിലും സംസ്ഥാനത്ത് വിലക്കയറ്റം താരതമ്യേന കുറവു തന്നെ. ഈ സൂചികയനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം കേരളത്തെക്കാള്‍ കുറഞ്ഞ വിലക്കയറ്റമുണ്ടായിരുന്നത് ത്രിപുര, ഹിമാചല്‍ പ്രദേശ്, മേഘാലയ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യവും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സേവനമേഖലകളിലും ഏറ്റവും പ്രധാനമായി അവശ്യസാധനങ്ങളുടെ വിതരണത്തിലും സംസ്ഥാനത്തെ പൊതുമേഖലയുടെ വലിയ പങ്കാളിത്തം നാണ്യപ്പെരുപ്പത്തെ നേരിടുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളില്‍ നിര്‍ണായകമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമുണ്ടാ‍വാനിടയില്ല. ദാരിദ്യരേഖയ്ക്കു താഴെയുള്ളവര്‍ക്ക് റേഷന്‍ കടകള്‍ വഴി രണ്ടു രൂപയ്ക്ക് അരിയും ഗോതമ്പും 13.50 രൂപയ്ക്ക് പഞ്ചസാരയും ലഭ്യമാക്കിയതും, സപ്ലൈകോ വഴിയുള്ള വിപണിയിലെ ഇടപെടല്‍ ശക്തമാക്കിയതും ഇവിടെ എടുത്തു പറയേണ്ടതുണ്ട്. പൊതുവിപണിയില്‍ വില കുതിച്ചുയര്‍ന്നതോടെ സപ്ലൈകോ ഉപഭോക്താക്കളുടെ എണ്ണത്തില്‍ വന്‍‌വര്‍ധനവാണ് ഉണ്ടായത്. 2006ല്‍ 52 ലക്ഷം ആയിരുന്നത് 2009-10ല്‍ 1.2 കോടിയായി. ഒട്ടനവധി സ്റ്റോറുകള്‍ പുതിയതായി തുറന്ന് ശൃംഖല ശക്തിപ്പെടുത്തുക വഴി സാധനങ്ങളുടെ ലഭ്യത മെച്ചപ്പെടുത്തുകയുംകൂടി ചെയ്തതോടെ വിറ്റുവരവ് 2006-07-ല്‍ 992 കോടി രൂപയായിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് 2009-10-ല്‍ 2,284 കോടി രൂപയായി വര്‍ധിക്കുകയും വിപണിയിലുള്ള പങ്ക് മൂന്നു വര്‍ഷം മുമ്പ് 16 ശതമാനമായിരുന്നത് 35 ശതമാനമായി വര്‍ദ്ധിക്കുകയും  ചെയ്തു. ഇതെല്ലാം കാണിക്കുന്നതെന്താണ്? വിലക്കയറ്റം ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം എന്ന മട്ടിലുള്ള വാദഗതികള്‍ തെറ്റാണെന്നു മാത്രമല്ല, വിലക്കയറ്റത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതില്‍ കേരളം ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും മുന്‍പന്തിയിലാണെന്നുകൂടി കണക്കുകള്‍ സംശയലേശമെന്യേ വെളിവാക്കുന്നു.

വിപണിയുടെ ജനവിരുദ്ധമുഖം
വിപണി പ്രതികരിക്കുന്നത് വാങ്ങല്‍ ശേഷിയോടാണ്. ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളോടല്ല. വിപണിയുടെ ഈ ജനവിരുദ്ധമുഖം അതിന്റെ എല്ലാ ഭീകരതയോടും കൂടി വെളിച്ചത്തു വരുന്ന അവസരങ്ങളിലൊന്നാണ് വിലക്കയറ്റം. ഇങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യത്തിലെങ്കിലും കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുകള്‍ ചെയ്യേണ്ടത് വിതരണ-വ്യാപാര രംഗത്ത് സ്വകാര്യമേഖലയെ നിയന്ത്രിക്കുകയും വിപണിക്കു ബദലായി പൊതുവിതരണശൃംഖലയെ ശക്തമായി പിന്തുണയ്ക്കുകയുമാണ്. (ഉത്പാദനരംഗത്തെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല). ഈ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നും ശുഭസൂചകമായ ചില വാര്‍ത്തകള്‍ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് കുറച്ചെങ്കിലും ആശ്വാസകരമാണ്.

മറുവശത്ത്, പെട്രോളിന്റെയും ഡീസലിന്റെയും വില വീണ്ടും കൂട്ടാന്‍ പോവുകയാണെന്നാണ് ഇതെഴുതി അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പെട്രോളിയം ഉത്പന്നങ്ങളുടെ ഇറക്കുമതിത്തീരുവ ബജറ്റില്‍ത്തന്നെ കൂട്ടിയിരുന്നുവല്ലോ. പോരെങ്കില്‍ പെട്രോള്‍, ഡീസല്‍ വിലകളിലുള്ള സര്‍ക്കാ‍ര്‍ നിയന്ത്രണം നീക്കണമെന്നും പാചകവാതകത്തിന്റെയും മണ്ണെണ്ണയുടെയും വില കുത്തനെ കൂട്ടണമെന്നും നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന കിരിത് പാരിഖ് കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട് നടപ്പാക്കുന്നത് പരിഗണനയിലാണെന്നും റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (ഇവിടം കാണുക). സ്വതന്ത്ര വിപണിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോട് നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അടിമത്തം തുടക്കത്തില്‍ പരാമര്‍ശിച്ച ഗുജറാത്തിലെ കലക്ടറെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

വിപണിയുടെ കാര്യക്ഷമതയെച്ചൊല്ലി ആ‍ണയിടുന്നവര്‍ ആവശ്യപ്പെടാറുള്ളത്, സര്‍ക്കാര്‍ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയില്‍ ഇടപെടുന്നത് കുറയ്ക്കണമെന്നും വിപണിയെ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ അനുവദിക്കണമെന്നുമാണ്. ധാന്യങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ഭക്ഷ്യോത്പന്നങ്ങളുടെ വ്യാപാരരംഗത്ത് വന്‍‌കിട കമ്പനികള്‍ക്ക് പ്രവേശനം നല്‍കുകയും അന്താരാഷ്ട്രവിലകളിലെ ചാഞ്ചാട്ടം ആഭ്യന്തരവിപണിയെ ബാധിക്കാന്‍ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായി സംഭവിച്ചത്, ഉത്പാദനത്തിലും കര്‍ഷകരുടെ വരുമാനത്തിലും ശോഷണവും, വിതരണരംഗത്ത് കുത്തകകളുടെയും ഊഹക്കച്ചവടക്കാരുടെയും കീശയ്ക്ക് പോഷണവുമാണ്. വിപണിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം കൂടുതല്‍ ‘സ്വതന്ത്ര’മായപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടത് വിലക്കയറ്റം മൂലം ജനങ്ങള്‍ക്ക് അവശ്യസാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങുക കൂടുതല്‍ ദുഷ്കരമാവുകയും പട്ടിണിയും ദുരിതവും വര്‍ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. കയറൂരിവിട്ട വിപണി സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി നല്ല ഫലങ്ങള്‍ പ്രസവിക്കുന്ന സ്മിത്തിയന്‍-യാഥാസ്ഥിക ലോകം മിത്തുകളില്‍ മാത്രമാണുള്ളതെന്ന് വര്‍ത്തമാനകാല യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ നമ്മെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വാല്‍ക്കഷണം: റോമാ നഗരം കത്തിയെരിഞ്ഞപ്പോള്‍ നീറോ ചക്രവര്‍ത്തി ഫിഡില്‍ വായിച്ചുവെന്നു പറയുന്ന ഐതിഹ്യം സുപരിചിതമാണ്. ഫിഡില്‍ വായിക്കുന്നതിനു പകരം ഒരു കണ്ടെയ്‌നര്‍ പെട്രോള്‍ കൂടി തീയിലേയ്ക്ക് കോരിയൊഴിച്ച് കൈകൊട്ടിച്ചിരിച്ചാല്‍ എങ്ങനെയിരിക്കും?

ലേഖകന്‍ ദില്ലി ജെഎന്‍യുവില്‍ ഗവേഷകനാണ്.

Photo credits: Leju Kamal, The Hindu online